Jak Skandynawowie chronili domostwa

Runy ochronne domu. Jak Skandynawowie chronili domostwa

Runy, litery starożytnych i średniowiecznych alfabetów germańskich, są pełne ukrytego znaczenia symbolicznego. Stosowano je nie tylko jako symbole upamiętniające poległych wojowników (kamienie runiczne), ale także jako symbole o znaczeniu magicznym. Szczególnie często występowały jako symbole ochronne. Znajdowały się w chatach skandynawskich wieśniaków oraz w „długich domach”, drewnianych pałacach władców Wikingów. Miały chronić domostwa dawnych Skandynawów przed katastrofami naturalnymi, chorobami i atakami wrogów. Napisy ochronne na domach znane są także w wielu innych kulturach, w tradycji kabalistycznej funkcję taką pełni mezuza.

Runy ochronne domu w tradycji skandynawskiej

Runy ochronne domu były najczęściej ryte na drzwiach, które są miejscem, przez które do domów „wchodzi niebezpieczeństwo”. Występowały także na belkach i stropach oraz na okiennicach drewnianych skandynawskich domostw. Rzadziej spotykano w domach ochronne amulety runiczne, przeważnie w formie wisiorków lub podwieszanych i przybijanych do ścian kutych ozdób.

Szczególna potrzeba ochronny domu wiązała się w kulturze skandynawskiej z częstą i długą nieobecnością mężczyzn. Wypływali oni na długie wyprawy handlowe i łupieżcze, tracąc kontakt z rodziną często na wiele lat. Poza domem przebywali długo także skandynawscy rybacy. Cała pozostała w domu rodzina, kobiety i dzieci, potrzebowała więc ochrony przed zdarzającymi się często atakami wrogów. Runy ochronne miały też odwrócić od rodzin choroby i wszelkie inne nieszczęścia. Najważniejszą z nich była runa algiz, określana jako „runa życia i śmierci”. Znaczenie ochronne miała również runa thurisaz, symbol boga Thora, która nie tylko chroniła dom, ale także przynosiła powodzenie, w tym finansowe.

Złożone runy ochronne

W późniejszej tradycji skandynawskiej, zwłaszcza islandzkiej, wykształciły się złożone symbole, składające się z wielu run lub z powtórzenia jednej. Do skandynawskich run ochronnych należał np. aegishjalmur, czyli „tarcza algizowa”. Symbol ten stosowany był przede wszystkim jako amulet chroniący wojowników. Przybiera on kształt ośmiu identycznych run skupionych wokół centralnego punktu, a więc formę ochronnej tarczy, odbijającej negatywną energię. W magii islandzkiej jako runy ochronne domu stosowano przede wszystkim właśnie symbole złożone. Runa Þjófastafur chroniła dom przed złodziejami. Runa rosahringur minni to krąg ochronny, broniący domu przed wszelkim złem. Istniał nawet osobny symbol, który odstraszał od skandynawskich domów lisy.

Domowe runy protekcyjne we współczesnej ezoteryce

Współcześnie nie ma często możliwości rycia run bezpośrednio na drzwiach. Nawiązująca do magii skandynawskiej tradycja wicca stosuje więc runy drewniane w formie amuletów i zawieszek. Wykonuje się je najczęściej z drewna sosnowego, a także z dębu i jesionu, którym tradycja skandynawska przypisywała szczególne znacznie magiczne. Drzewo jako axis mundi łączy ze sobą w mitologii skandynawskiej niebo i ziemię, cechuje go więc szczególna łączność ze światem nadprzyrodzonym. Podobnie jak w średniowieczu, ochronne runy domu umieszcza się przede wszystkim na drzwiach wejściowych, ale także na suficie (w domach wielopiętrowych – na górnych kondygnacjach) oraz w miejscach ukrytych.

Posts created 3

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top